Twój koszyk jest pusty!

Słaba krzepliwość a depilacja - czy istnieją przeciwwskazania?

8 lutego 2024
Depilacja
Spis treści

Temat słabej krzepliwości krwi oraz depilacji jest kwestią, która budzi zrozumiałe zaniepokojenie i wątpliwości wśród osób borykających się z problemami krzepnięcia. W kontekście zabiegów depilacyjnych, zwłaszcza tych bardziej zaawansowanych, pojawiają się pytania dotyczące ewentualnych przeciwwskazań i ryzyka związanego z tymi zaburzeniami.

Poniższy tekst na pewno przybliży temat i da odpowiedź, czy słaba krzepliwość krwi może wpływać na bezpieczeństwo procedur depilacyjnych. Rzuci także światło na kwestie związane z potencjalnym ryzykiem oraz podkreśli, dlaczego przed przystąpieniem do tego rodzaju zabiegów zawsze warto skonsultować się ze specjalistą.

Czym jest słaba krzepliwość krwi?

Słaba krzepliwość krwi, znana również jako skaza krwotoczna lub zaburzenia krzepnięcia, to stan, w którym układ krzepnięcia działa nieprawidłowo, co prowadzi do trudności w zatrzymywaniu krwawienia. Istnieje wiele rodzajów słabej krzepliwości krwi, z których każda może być spowodowana różnymi czynnikami genetycznymi lub nabytymi.

Jednym z głównych elementów wpływających na krzepliwość krwi są płytki krwi, białka osocza (takie jak fibrynogen i czynniki krzepnięcia), oraz naczynia krwionośne. W przypadku osób z zaburzeniami krzepnięcia, których krzepliwość jest osłabiona, nawet niewielkie urazy czy drobne skaleczenia mogą prowadzić do przedłużonego krwawienia.

Rodzaje słabej krzepliwości krwi obejmują hemofilie, skazy nabyte, a także dziedziczone lub wynikające z nieprawidłowości w produkcji czynników krzepnięcia. Diagnoza i leczenie słabej krzepliwości krwi są zazwyczaj przeprowadzane przez specjalistów hematologii, a osoby z podejrzeniem takiego zaburzenia powinny skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia odpowiednich badań i ustalenia planu leczenia.

Słaba krzepliwość krwi - przyczyny

Przyczyny słabej krzepliwości krwi można podzielić na dwie podstawowe grupy - te prowadzące do skaz krwotocznych i te prowadzące do nadkrzepliwości.

W przypadku skaz krwotocznych, różne choroby układu krwiotwórczego mogą prowadzić do przedłużających się krwawień lub innych objawów skazy. Należy rozpatrywać je osobno dla każdego rodzaju zaburzeń. Istnieją trzy główne rodzaje skaz krwotocznych:

  • naczyniowe skazy krwotoczne - związane z wadami lub uszkodzeniem naczyń krwionośnych, zarówno wrodzonymi (np. zespół Marfana, choroba Rendu-Oslera-Webera) jak i nabytymi (np. wskutek zażywania glikokortykosteroidów), 
  • płytkowe skazy krwotoczne - spowodowane upośledzeniem funkcji płytek krwi (trombocytopatie) lub ich obniżoną ilością, czyli małopłytkowością. Mogą być wynikiem zaburzeń wrodzonych (np. trombastenia Glanzmanna) lub związane z innymi chorobami, takimi jak uszkodzenie wątroby czy immunologiczne niszczenie płytek, 
  • osoczowe skazy krwotoczne - wynikają z obecności w osoczu zbyt niskiego poziomu określonych czynników krzepnięcia. Mogą być zarówno wrodzone (np. hemofilia czy choroba von Willebranda), jak i nabyte (np. w wyniku uszkodzenia wątroby lub immunologicznego niszczenia czynników krzepnięcia).

Wśród konkretnych schorzeń w ramach skaz krwotocznych można wymienić hemofilię (A, B, C), chorobę von Willebranda oraz niedobór czynnika VII.

Przyczyny słabej krzepliwości krwi mogą być różnorodne, obejmują zarówno czynniki genetyczne, jak i nabyte. Zrozumienie tych przyczyn jest kluczowe dla skutecznego diagnozowania i leczenia słabej krzepliwości krwi, a także dla zapobiegania powikłaniom związanym z nadmiernym krwawieniem.

Słaba krzepliwość krwi - objawy

Zaburzenia krzepnięcia krwi mogą wykazywać różnorodne objawy w zależności od rodzaju skazy. Oto charakterystyczne objawy dla poszczególnych rodzajów skaz.

Skazy krwotoczne osoczowe:

  • powtarzające się domięśniowe wylewy krwi - osoby z tą skazą doświadczają nawracających krwotoków do mięśni, co może prowadzić do bolesnych i powtarzających się wylewów krwi,
  • nawracające krwawienia dostawowe - u pacjentów z tą skazą nierzadko powtarzają się krwawienia stawów lub innych przestrzeni dostawowych, co może prowadzić do obrzęku i dyskomfortu,
  • późne krwawienia pourazowe - występowanie opóźnionych krwawień po urazach, które mogą być bardziej nasilone niż zwykłe krwawienia,

Skazy krwotoczne naczyniowe i płytkowe:

  • wybroczyny na skórze i śluzówkach - charakteryzują się pojawianiem się drobnych wybroczyn na skórze lub błonach śluzowych,
  • skłonność do tworzenia się wybroczyn i siniaków - pacjenci z tą skazą mogą łatwo rozwijać wybroczyny oraz wykazywać skłonność do siniaków przy minimalnych urazach,
  • nawracające, obfite krwawienia z nosa - osoby z tą skłonnością mogą doświadczać częstych i intensywnych krwawień z nosa, nawet bez wyraźnej lokalnej przyczyny,
  • przedłużone, obfite miesiączki - skazy krwotoczne mogą powodować przedłużone i obfite krwawienia menstruacyjne u kobiet,
  • przedłużone krwawienia po wyrwaniu zęba i innych urazach - pacjenci mogą doświadczać opóźnionych i obfitych krwawień nawet po rutynowych procedurach stomatologicznych czy innych urazach.

W przypadku skazy krwotocznej naczyniowej i płytkowej nie obserwuje się domięśniowych i dostawowych wylewów krwi. Diagnoza skazy krwotocznej opiera się na obserwacji objawów, badań laboratoryjnych i historii medycznej pacjenta. Warto zauważyć, że skazy zakrzepowo-zatorowe mogą również się objawiać występowaniem zakrzepów, co może prowadzić do różnych powikłań, takich jak ból łydki podczas chodzenia, obrzęk podudzia czy inne objawy związane z incydentami zakrzepowymi.

Zaburzenia krzepnięcia krwi - diagnostyka

Diagnostyka zaburzeń krzepnięcia krwi jest procesem wieloetapowym, zazwyczaj rozpoczynającym się od wywiadu lekarskiego i obejmującego różnorodne badania laboratoryjne. Poniżej przedstawiamy kroki diagnostyczne oraz wybrane badania stosowane w procesie oceny układu krzepnięcia.

Wywiad lekarski

Lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad dotyczący objawów, historii chorób oraz genetyki pacjenta.

Pytania obejmują m.in. historię krwawień, skłonność do siniaków, nawracające krwotoki, występowanie zakrzepów, choroby rodzinne związane z układem krzepnięcia.

Badania wstępne:

  • morfologia krwi z określeniem liczby płytek pozwala ocenić ilość i morfologię płytek krwi,
  • badania przesiewowe - APTT (czas częściowej tromboplastyny aktywowanej) i PT (czas protrombinowy z oznaczeniem INR) oceniają one czasy krzepnięcia i działanie szlaków wewnętrznego i zewnętrznego układu krzepnięcia,
  • badanie TT (trombintime) i poziomu fibrynogenu pomagają ocenić funkcję fibrynogenu, kluczowego białka biorącego udział w krzepnięciu,
  • badanie poziomu D-dimerów w razie podejrzenia zakrzepicy, ponieważ ich podwyższony poziom może wskazywać na aktywność procesu zakrzepowego,
  • badania określonych czynników krzepnięcia i białek obejmują ocenę poziomu i funkcji czynników krzepnięcia, takich jak czynnik VIII, IX, XI, XII oraz białek S, C i antytrombiny. Pozwala to na identyfikację skaz krwotocznych i ocenę ryzyka zakrzepicy, 
  • badania w kierunku zespołu antyfosfolipidowego sprawdzają obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, które mogą prowadzić do zakrzepów.

w przypadku podejrzenia uwarunkowań genetycznych przeprowadza się badania w kierunku mutacji czynnika V i II, które są związane z zakrzepicą.

W razie potrzeby lekarz może skierować pacjenta na bardziej specjalistyczne badania, takie jak testy genetyczne na obecność specyficznych mutacji predysponujących do zakrzepów. Wyniki tych badań pozwalają na dokładniejszą diagnozę oraz określenie odpowiedniego planu leczenia, w tym terapii farmakologicznej i/lub interwencji profilaktycznych.

Zaburzenia krzepnięcia krwi - leczenie

Leczenie zaburzeń krzepnięcia krwi obejmuje różnorodne metody dostosowane do rodzaju schorzenia i jego przyczyn. W przypadku skaz krwotocznych powszechnie stosuje się leki, takie jak etamsylat czy kwas traneksamowy, które zwiększają krzepliwość krwi i uszczelniają naczynia. Ponadto stosuje się czynniki osoczopochodne i preparaty krwiopochodne, takie jak koncentrat płytek krwi, osocze świeżo mrożone czy krioprecypitat, w celu kontrolowania krwawień i przywracania normalnej hemostazy. W leczeniu hemofilii wykorzystuje się preparaty uzupełniające brakujące czynniki krzepnięcia, jak substytucja czynnika VIII lub IX.

W przypadku zakrzepicy (ŻChZZ) leczenie obejmuje leki przeciwzakrzepowe, takie jak heparyna drobnocząsteczkowa, leki fibrynolityczne do rozpuszczania skrzepów, a także leki przeciwpłytkowe, antykoagulanty (w tym kwas acetylosalicylowy, antagoniści witaminy K, bezpośrednie inhibitory krzepnięcia), które zmniejszają ryzyko powstawania nowych zakrzepów. Czas trwania leczenia jest uzależniony od rodzaju i stopnia zaawansowania schorzenia oraz ryzyka nawrotu zakrzepów. W niektórych przypadkach leczenie może być przewlekłe, prowadzone bezterminowo, by efektywnie kontrolować ryzyko krwawień lub zakrzepów. Cały proces leczenia jest dostosowywany indywidualnie do potrzeb pacjenta, a skuteczność monitorowana regularnie przez zespół lekarski.

Słaba krzepliwość krwi - czy stanowi przeciwwskazanie do depilacji laserowej?

Słaba krzepliwość krwi może stanowić przeciwwskazanie do depilacji laserowej, jednak ostateczna decyzja powinna zależeć od oceny lekarza lub specjalisty kosmetologa. Osoby z zaburzeniami krzepnięcia, zwłaszcza te poddawane terapii antykoagulacyjnej lub cierpiące na inne poważne schorzenia krwotoczne, mogą być bardziej narażone na ryzyko powikłań związanych z depilacją laserową.

Przed przystąpieniem do zabiegu depilacji laserowej zaleca się konsultację z ekspertem, który oceni ogólny stan zdrowia pacjenta, historię medyczną oraz dostosuje plan leczenia do indywidualnych potrzeb. Jest to szczególnie istotne, ponieważ depilacja laserowa może prowadzić do drobnych uszkodzeń naczyń krwionośnych w skórze, co z kolei może zwiększyć ryzyko krwawienia u osób ze słabą krzepliwością krwi.

W przypadku jakichkolwiek istniejących schorzeń krwotocznych lub terapii lekowej, ważne jest, aby specjalista zdecydował, czy depilacja laserowa jest bezpieczna dla danego pacjenta, czy może istnieć konieczność zastosowania innych metod depilacji. Zawsze warto być szczerym i dokładnym w udzielaniu informacji o swoim stanie zdrowia przed przystąpieniem do tego typu zabiegów. Pamiętaj, że wstępne konsultacje w salonach depilacja.pl są bezpłatne. Dowiedz się więcej na naszej stronie internetowej https://depilacja.pl. 

Oceń artykuł:
Średnia ocena: 0.00
Ilość ocen: 0
Podziel się:
facebook-icontweet-icon
Kategorie
Wszystkie
Depilacja
Ciekawostki
Em-spec
Endermologia
Nowinki
Pielęgnacja
Porady
Technologia
Wszystkie

Najnowsze artykuły

Depilacja laserowa a leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i in...
Depilacja laserowa a leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i inne. Warto pamiętać o pewnych przeciwwskazaniach. Dzisiaj sku...
Depilacja laserowa a alkohol. Czy po depilacji laserowej moż...
Zabiegi z użyciem lasera raczej nie wymagają długiej rekonwalescencji, ale istnieją ograniczenia, których nie należy ign...
Swędzenie nóg po goleniu maszynką - czy depilacja to lepsza ...
Gładka skóra (najlepiej na jak najdłuższy czas) to marzenie wielu kobiet i także mężczyzn. Metod pozbywania się niepożąd...

Proponowane zabiegi